హాలీవుడ్ మరియు ఇండియన్ సినిమాల తేడాలు కథ టెక్నాలజీ బడ్జెట్ లో ఉన్న అసలు భేదాలు

మన ఊర్లో పండగ వస్తే ఒక పక్క నాటు కోడి కూర ఇంకో పక్క థియేటర్లో మాస్ సినిమా పడితే తప్ప మనకి నిద్ర పట్టదు.

కానీ అదే తెల్ల దొరల దేశంలో శుక్రవారం వస్తే వీకెండ్ అని పబ్బుల చుట్టూ తిరుగుతారు తప్ప థియేటర్లో కాగితాలు చల్లాలి అనే ఫీలింగ్ వాళ్ళకి అస్సలు ఉండదు.

ప్రపంచంలో ఎన్నో సినిమా ఇండస్ట్రీలు ఉన్నా అందరి చూపు మాత్రం కేవలం హాలీవుడ్ మరియు మన ఇండియన్ సినిమా మీదే ఉంటుంది.

వాళ్ళ సినిమాలో ఒక మనిషి గాల్లో ఎగురుతూ ప్రపంచాన్ని కాపాడితే మనం ఆహా ఓహో అని ఆశ్చర్యపోతాం.

అదే మన సినిమాలో హీరో ఒక్క దెబ్బతో పది మందిని ఆకాశంలోకి పంపితే అరె వీడేంట్రా ఇంత ఓవరాక్షన్ చేస్తున్నాడు అని లాజిక్కులు వెతుకుతాం.

అసలు వాళ్ళ స్టైల్ వేరు మన రూట్ వేరు వాళ్లకి వందల మిలియన్ డాలర్ల బడ్జెట్ ఉంటే మనకి జేబులో రూపాయి లేకపోయినా కసి ఉంటే చాలు సినిమా తీసేస్తారు మన డైరెక్టర్లు.

మరి ఇంత భిన్నమైన రెండు ప్రపంచాల మధ్య ఉన్న అసలు సిసలైన తేడాలు ఏంటో ఇప్పుడు లోపలికి వెళ్లి మన స్టైల్ లో చూసేద్దాం పదండి.

సినిమా కథలు మరియు కథనం (లాజిక్ వర్సెస్ మ్యాజిక్)

ఒక పక్క హాలీవుడ్ వాళ్ళు సినిమాని ఒక సైన్స్ ప్రాజెక్ట్ లాగా చూస్తారు. కానీ మన వాళ్ళు మాత్రం సినిమాని ఒక పండగ లాగా చూస్తారు. వాళ్ళకి బుర్ర పని చేయాలి, మనకి గుండె బరువెక్కాలి. అసలు ఈ రెండు ఇండస్ట్రీల కథల మధ్య ఉన్న గ్యాప్ ఎంత పెద్దదో ఇప్పుడు చూద్దాం.

హాలీవుడ్ లో కథ చెప్పే విధానం

హాలీవుడ్ డైరెక్టర్లు సినిమా తీయాలంటే ముందు ఒక సైన్స్ బుక్ పట్టుకుని కూర్చుంటారు మామ. వాళ్ళ సినిమాల్లో ప్రతి దానికి ఒక లెక్క, కచ్చితమైన లాజిక్ ఉండి తీరాల్సిందే. లేకపోతే వాళ్ళ జనాలు అస్సలు ఒప్పుకోరు.

వాళ్ళ హీరోల టార్గెట్ ఎప్పుడూ ఒక్కటే ఉంటుంది. అదేంటంటే ఏలియన్స్ రాకుండా ఆపడం, లేదంటే ఏదో భయంకరమైన వైరస్ నుంచి ఈ ప్రపంచాన్ని మొత్తం కాపాడటం.

హీరో అంతరిక్షంలోకి వెళ్లిపోయి బ్లాక్ హోల్ లో దూకడం, లేదంటే టైమ్ ట్రావెల్ చేసి వందల ఏళ్ల వెనక్కి వెళ్లడం లాంటి మైండ్ బ్లాక్ అయ్యే కథలు రాస్తారు. వాళ్ళకి అమ్మ నాన్న సెంటిమెంట్లు పెద్దగా పడవు.

కేవలం బ్రెయిన్ కి పని చెప్పే థ్రిల్లర్, యాక్షన్, సైన్స్ ఫిక్షన్ కథల మీదే వాళ్ళు వందల కోట్లు ఖర్చు పెడతారు. వాళ్ళకి కథలో ఎమోషన్ కంటే సైన్స్ మరియు లాజిక్ ఉంటేనే కిక్ వస్తుంది.

ఇండియన్ సినిమాల్లో కథ చెప్పే విధానం

కానీ మన ఇండియన్ సినిమా రూటే సపరేటు. మన డైరెక్టర్లు బ్రెయిన్ తో కాదు, డైరెక్ట్ గా గుండెతో కథలు రాస్తారు. మనకి లాజిక్ తో అసలు పనే లేదు.

థియేటర్లో కూర్చున్న జనాలకి లోపల సెంటిమెంట్ పండిందా లేదా అన్నదే మనకు ముఖ్యం. హాలీవుడ్ హీరో ప్రపంచాన్ని కాపాడితే, మన హీరో మాత్రం విలన్ల చేతిలో ఉన్న తన కుటుంబాన్ని లేదా తన ఊరిని కాపాడతాడు.

చెల్లి సెంటిమెంట్, అమ్మ సెంటిమెంట్ ఉంటే చాలు మన జనాలు థియేటర్లో కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటారు. ఆ ఎమోషన్ కి మన వాళ్ళు ఏడుస్తూనే టికెట్ కి పెట్టిన డబ్బులు వసూల్ అని ఫీల్ అయిపోతారు.

అలాగే మనకి మాస్ ఎంటర్టైన్మెంట్ లేకపోతే అస్సలు ముద్ద దిగదు మామ. హీరో ఎంట్రీ ఇవ్వగానే ఫైట్, మధ్యలో కామెడీ ట్రాక్, క్లైమాక్స్ లో ఎమోషన్ కచ్చితంగా ఉండాల్సిందే.

హాలీవుడ్ వాళ్ళకి గ్రావిటీ, ఫిజిక్స్ లాంటి రూల్స్ ఉంటాయి. కానీ మన హీరో తొడ కొడితే చాలు ఆ న్యూటన్ రూల్స్ అన్నీ గాలికి ఎగిరిపోతాయి. విలన్లు గాల్లో పావురాల్లాగా ఎగిరి కింద పడతారు.

ఎందుకంటే మనకి లాజిక్ కంటే మన హీరో కటౌట్, ఆ కటౌట్ తెర మీద చేసే మ్యాజిక్ మీదే ఎక్కువ నమ్మకం మామ. మన జనాలకి లాజిక్కులు కాదు మాస్ ఫైట్లు, సెంటిమెంట్ డైలాగులు ఉంటేనే కడుపు నిండుతుంది.

బడ్జెట్ మరియు ప్రొడక్షన్ (డాలర్ల ఆట వర్సెస్ రూపాయల వేట)

సినిమా తీయాలంటే ముందుగా కావాల్సింది కథ కాదు గట్టిగా డబ్బులు ఉండాలి. వాళ్ళ దగ్గర నోట్ల కట్టలు ఉంటే మన దగ్గర కేవలం పట్టుదల మాత్రమే ఉండేది ఒకప్పుడు. కానీ ఇప్పుడు మన లెక్కలు కూడా బాగా మారిపోయాయి. అసలు ఈ బడ్జెట్ విషయంలో వాళ్ళకి మనకి ఉన్న అసలు తేడా ఏంటో ఇప్పుడు చూద్దాం.

హాలీవుడ్ భారీ బడ్జెట్ సినిమాలు

హాలీవుడ్ వాళ్ళు ఒక సినిమా తీయాలి అనుకుంటే వాళ్ళు బడ్జెట్ ని వందల మిలియన్ డాలర్లలో లెక్కేసుకుంటారు. మన రూపాయల్లో చెప్పాలంటే ఒక్కో సినిమాకి రెండు వేల కోట్లు ఈజీగా నీళ్లలాగా ఖర్చు పెట్టేస్తారు.

వాళ్ళ దగ్గర మార్వెల్, వార్నర్ బ్రదర్స్ లాంటి పెద్ద పెద్ద స్టూడియోలు ఉంటాయి. ఒక సినిమా ఫ్లాప్ అయినా వాళ్ళకి పెద్దగా ఏడుపు రాదు ఎందుకంటే వాళ్ళ వెనకాల కార్పొరేట్ కంపెనీలు ఉంటాయి కాబట్టి.

వాళ్ళ బడ్జెట్ లో సగం డబ్బులు కేవలం ఆ గ్రాఫిక్స్ కోసం మరియు విచిత్రమైన కాస్ట్యూమ్స్ కోసమే పోతాయి. వాళ్ళ హీరోలు షూటింగ్ లో ఏసీ క్యారవాన్ లో కూర్చుని కాఫీ తాగుతూ ఉంటే వెనకాల వేల మంది టెక్నీషియన్లు కష్టపడుతూ ఉంటారు.

ఒక చిన్న యాక్షన్ సీన్ తీయాలి అంటే వాళ్ళు ఏకంగా నిజం కార్లను మరియు బిల్డింగ్స్ ని పేల్చేయడానికి కూడా అస్సలు వెనకాడరు. వాళ్లకి డబ్బులు అంటే లెక్కే లేదు.

ఇండియన్ సినిమాల బడ్జెట్ విధానం

కానీ మన ఇండియన్ సినిమా బడ్జెట్ ముచ్చట్లు వింటే నిజంగా నవ్వొస్తుంది. ఒకప్పుడు మన వాళ్ళు సినిమా తీయాలంటే ఆస్తులు అమ్ముకుని, అప్పులు చేసి, భార్య నగలు తాకట్టు పెట్టి మరీ సినిమాలు తీసేవాళ్ళు.

హీరోలు కూడా చెట్ల కింద పడుకుని, ఇంట్లో క్యారేజీ తెచ్చుకుని తిని మరీ షూటింగ్ చేసేవాళ్లు. కానీ ఇప్పుడు మన వాళ్ళకి పాన్ ఇండియా అనే ఒక పెద్ద రోగం పట్టుకుంది.

బాహుబలి సినిమా తర్వాత మన డైరెక్టర్లకి కూడా వందల కోట్లు ఖర్చు పెట్టడం ఎలాగో బాగా తెలిసిపోయింది. ఇప్పుడు మన హీరోలు కూడా ఫైట్లు చేయాలంటే కనీసం 500 కోట్లు బడ్జెట్ లేకపోతే సెట్ లోకి అడుగు పెట్టట్లేదు.

ఒకప్పుడు సైకిల్ చైన్ పట్టుకుని ఫైట్ చేసిన మన హీరోలు ఇప్పుడు ఏకంగా హెలికాప్టర్లు వేసుకుని విలన్ల మీదకి దూకుతున్నారు. మనకు దొరికేది రూపాయలు అయినా సరే వాటితోనే వాళ్ల డాలర్ల సినిమాలకు ముచ్చమటలు పట్టిస్తున్నారు.

వాళ్ళతో పోలిస్తే మన బడ్జెట్ తక్కువే అయినా సరే మన వాళ్ళు స్క్రీన్ మీద చూపించే మ్యాజిక్ కి హాలీవుడ్ వాళ్ళు కూడా ఇప్పుడు నోరెళ్లబెడుతున్నారు. నిజంగా మన క్రియేటివిటీ ముందు వాళ్ళ డాలర్లు కూడా పనికిరావు.

టెక్నాలజీ మరియు విజువల్ ఎఫెక్ట్స్ (VFX)

మామ సినిమా అనగానే ఒకప్పుడు కేవలం కెమెరా మరియు లైటింగ్ మాత్రమే ఉండేవి. కానీ ఇప్పుడు ఏకంగా కంప్యూటర్ ముందు కూర్చుని మొత్తం సినిమాని సృష్టించేస్తున్నారు. ఈ గ్రాఫిక్స్ మాయాజాలంలో హాలీవుడ్ కి మనకి ఉన్న తేడా ఏంటో ఇప్పుడు చూద్దాం.

హాలీవుడ్ లో అడ్వాన్స్డ్ టెక్నాలజీ

హాలీవుడ్ వాళ్ళు టెక్నాలజీ వాడటంలో ఎప్పుడూ మనకంటే ఒక పది అడుగులు ముందే ఉంటారు. వాళ్ళు అవతార్ లాంటి సినిమాలు తీయాలంటే మోషన్ క్యాప్చర్ అనే టెక్నాలజీ వాడి మనుషుల్ని ఏకంగా ఏలియన్స్ లాగా మార్చేస్తారు.

వాళ్ళ యాక్టర్లు ఆకుపచ్చ రంగు బట్టలు వేసుకుని ఏసీ రూమ్ లో గెంతులు వేస్తే చాలు. కంప్యూటర్ వాళ్ళు దాన్ని భయంకరమైన అడవి లాగానో లేదా సముద్రం లాగానో మార్చేసి మనకి పిచ్చెక్కిస్తారు.

వాళ్ళకి ఈ గ్రాఫిక్స్ లేకపోతే అసలు సినిమా తీయడం చేతకాదు అన్నంతలా టెక్నాలజీకి అలవాటు పడిపోయారు. వాళ్ళ స్క్రీన్ మీద ఏది నిజమో ఏది గ్రాఫిక్స్ మాయో కనిపెట్టడం మన తరం కాదు.

ఇండియన్ సినిమాల్లో టెక్నాలజీ అభివృద్ధి

మన ఇండియన్ సినిమాలో విఎఫ్ఎక్స్ ప్రయాణం తలచుకుంటే ఒకప్పుడు నిజంగా కడుపుబ్బా నవ్వొస్తుంది. మన పాత సినిమాల్లో పాము గ్రాఫిక్స్ లేదా రబ్బరు బొమ్మల ఫైట్లు చూస్తే జనాలు థియేటర్లో భయపడాల్సింది పోయి పడి పడి నవ్వేవాళ్ళు.

కానీ ఇప్పుడు మన డైరెక్టర్లు కూడా టెక్నాలజీతో ఏ రేంజ్ లో ఆడుకుంటున్నారో చూస్తూనే ఉన్నాం కదా. కల్కి మరియు RRR లాంటి సినిమాలతో హాలీవుడ్ వాళ్ళకి ఏమాత్రం తీసిపోకుండా విజువల్ వండర్స్ సృష్టిస్తున్నారు.

తక్కువ బడ్జెట్ ఉన్నా సరే మనోళ్ల తెలివితేటలతో హాలీవుడ్ రేంజ్ ఎఫెక్ట్స్ ఇచ్చి తెల్ల దొరలకు ముచ్చమటలు పట్టిస్తున్నారు. గ్రాఫిక్స్ కోసం వాళ్ళలాగా వేల కోట్లు తగలేయకపోయినా మన క్రియేటివిటీతో స్క్రీన్ మీద మ్యాజిక్ చేయడం మనకే చెల్లింది.

పాటలు, డ్యాన్స్ మరియు ఎంటర్టైన్‌మెంట్ స్టైల్

మామ సినిమా అంటే కేవలం కథ మాత్రమే కాదు, అందులో ఉండే వినోదం కూడా చాలా ముఖ్యం. ఈ ఎంటర్టైన్మెంట్ విషయంలో హాలీవుడ్ కి మరియు మనకి అస్సలు పొంతన ఉండదు. అసలు పాటలు డాన్సుల విషయంలో వాళ్ళకి మనకి ఉన్న ఆ పెద్ద తేడా ఏంటో ఇక్కడ చూద్దాం.

హాలీవుడ్ సినిమాల్లో పాటలు

హాలీవుడ్ డైరెక్టర్లకి సినిమాలో హీరో హీరోయిన్లు కలిసి డాన్స్ వేయడం అనేది అస్సలు ఎక్కని పని. వాళ్ళ సినిమాల్లో ఎక్కడైనా పాట వస్తుంది అంటే అది కేవలం వెనకాల బ్యాక్ గ్రౌండ్ లో మాత్రమే వినిపిస్తుంది.

హీరో సీరియస్ గా విలన్ ని కొడుతున్నప్పుడు లేదా కారు డ్రైవ్ చేస్తున్నప్పుడు ఆ సిచువేషన్ కి తగ్గట్టు వెనకాల ఒక ఇంగ్లీష్ సాంగ్ ప్లే అవుతుంది. అంతే తప్ప మన హీరోల్లాగా సడెన్ గా విదేశాలకు వెళ్లిపోయి కోటు వేసుకుని హీరోయిన్ తో స్టెప్పులు వేయడం వాళ్లకి అస్సలు చేతకాదు.

వాళ్ళకి మ్యూజిక్ అంటే కేవలం ఒక ఫీలింగ్ ని పెంచడానికి వాడే టూల్ మాత్రమే. ఒకవేళ పొరపాటున వాళ్ళ హీరోలు డాన్స్ వేసినా అది ఏదో పబ్బులో మాత్రమే ఉంటుంది తప్ప రోడ్డు మీద వంద మంది డాన్సర్లతో కలిసి ఎగరగలేరు.

ఇండియన్ సినిమాల్లో పాటల ప్రాధాన్యం

కానీ మన ఇండియన్ సినిమా లెక్కే వేరు. మన డైరెక్టర్లు కథ రాసుకునేటప్పుడే కచ్చితంగా 5 పాటలు ఉండాల్సిందే అని ఒక రూల్ పెట్టుకుంటారు. అరగంటకో పాట పడకపోతే మన జనాలకి థియేటర్లో కచ్చితంగా నిద్ర వచ్చేస్తుంది.

హీరో ఇంట్రడక్షన్ కి ఒక పవర్ఫుల్ సాంగ్, హీరోయిన్ ని చూడగానే ఒక లవ్ సాంగ్, మధ్యలో కుర్రాళ్లను ఊపడానికి ఒక ఐటెం సాంగ్ ఇలా ప్రతి దానికి మనకి ఒక పాట కావాల్సిందే. హీరో ఎంత సీరియస్ ప్రాబ్లంలో ఉన్నా సరే హీరోయిన్ కనపడగానే గాల్లోకి వెళ్లిపోయి డ్యూయెట్ పాడేస్తాడు.

మనకి డాన్స్ అంటే ప్రాణం కాబట్టే మన నాటు నాటు పాటకు ఆస్కార్ లెవెల్లో రెస్పాన్స్ వచ్చింది. వాళ్ళు యాక్షన్ చూసి ఎంజాయ్ చేస్తే మన జనాలు మాత్రం థియేటర్లో హీరోతో పాటు డాన్సులు వేసి కాగితాలు చల్లి పండగ చేసుకుంటారు.

ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రభావం (గ్లోబల్ మార్కెట్)

సినిమా అనేది ఒక కళ మాత్రమే కాదు, అది ఒక పెద్ద బిజినెస్ కూడా. ఎవరి మార్కెట్ ఎంత పెద్దది అయితే వాళ్ళకి అంత లాభం వస్తుంది. ఒకప్పుడు కేవలం తమ దేశానికే పరిమితమైన సినిమాలు ఇప్పుడు ప్రపంచాన్ని ఎలా శాసిస్తున్నాయో ఒకసారి చూద్దాం.

మన లోకల్ మార్కెట్ దాటి ఇంటర్నేషనల్ లెవెల్ కి వెళ్లడంలో వాళ్ళ స్ట్రాటజీ ఏంటి, మన వాళ్ళ స్ట్రాటజీ ఏంటో ఇక్కడ క్లియర్ గా మాట్లాడుకుందాం.

హాలీవుడ్ గ్లోబల్ టార్గెట్

హాలీవుడ్ వాళ్ళు ఒక సినిమా తీస్తున్నారు అంటే వాళ్ళ టార్గెట్ కేవలం అమెరికా జనాలు మాత్రమే కాదు. వాళ్ళు ఏకంగా ఈ భూమి మీద ఉన్న ప్రతి ఒక్కరినీ లెక్కలోకి తీసుకుని మరీ కథలు రాసుకుంటారు. వాళ్ళ బడ్జెట్ తిరిగి రావాలంటే ప్రపంచం మొత్తం వాళ్ళ సినిమా చూడాల్సిందే.

వాళ్ళ హీరోలు ఏలియన్స్ తో ఫైట్ చేసినా సరే అది చైనా వాడికి, జపాన్ వాడికి మరియు మన ఇండియా వాడికి కూడా ఈజీగా అర్థమైపోతుంది. ఎందుకంటే వాళ్ళ ఎమోషన్స్ మరియు యాక్షన్ సీన్స్ చాలా యూనివర్సల్ గా ఉంటాయి.

వాళ్ళు ఇంగ్లీష్ లో సినిమా తీసి దాన్ని పది పదిహేను భాషల్లో డబ్బింగ్ చెప్పించి ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఒకేసారి థియేటర్లలో దించేస్తారు. అందువల్లే వాళ్ళకి వేల కోట్ల రూపాయల కలెక్షన్స్ చాలా ఈజీగా వచ్చేస్తాయి.

ఒక మార్వెల్ సినిమా రిలీజ్ అవుతుంది అంటే మన ఇండియాలో కూడా కుర్రాళ్లు ఉదయం నాలుగు గంటలకే థియేటర్ల ముందు క్యూ కడతారు. అంతలా వాళ్ళు మన బ్రెయిన్ ని వాళ్ళ విజువల్స్ తో కంట్రోల్ చేస్తున్నారు.

వాళ్ళ టెక్నాలజీ, వాళ్ళ యాక్షన్ సీన్స్ ముందు ప్రపంచంలో ఉన్న ఏ సినిమా ఇండస్ట్రీ అయినా సరే తలవంచాల్సిందే అన్నట్టుగా వాళ్ళ మార్కెట్ ని పెంచుకుంటూ పోయారు. వాళ్ళకి గ్లోబల్ మార్కెట్ అనేది ఒక కుడి భుజం లాంటిది.

ఇండియన్ సినిమా గ్లోబల్ ఎదుగుదల

మన ఇండియన్ సినిమా పరిస్థితి ఒకప్పుడు అలా ఉండేది కాదు. మన సినిమా రిలీజ్ అయితే కేవలం మన రాష్ట్రంలో లేదంటే పక్క రాష్ట్రంలో మాత్రమే చూసేవాళ్ళు. ఇంకా చెప్పాలంటే గల్లీ దాటితే మన సినిమాకి వేరే దిక్కు ఉండేది కాదు.

మహా అయితే అమెరికాలో ఉన్న మన తెలుగు వాళ్ళ కోసం ఒక పది థియేటర్లలో బొమ్మ వేసేవాళ్లు. కానీ ఇప్పుడు ఆ సీన్ మొత్తం మారిపోయింది. దానికి మెయిన్ కారణం మన చేతిలోకి వచ్చిన ఓటిటి ప్లాట్ఫార్మ్స్.

నెట్ ఫ్లిక్స్, అమెజాన్ లాంటి ఓటిటి యాప్స్ వచ్చాక మన తెలుగు సినిమాకి ఖండాలు దాటిపోయే పాస్ పోర్ట్ దొరికేసింది. మనం తీసే ఎమోషనల్ కథలు, లాజిక్ లేని మాస్ ఫైట్లు చూసి తెల్ల దొరలు కూడా థ్రిల్ అయిపోతున్నారు.

వాళ్ళకి మన భాష అర్థం కాకపోయినా సరే కింద సబ్ టైటిల్స్ చదువుకుంటూ మన హీరోల ఎలివేషన్స్ కి వాళ్ళు కూడా తమ ఇళ్లలో పిచ్చెక్కిపోయి అరుస్తున్నారు. RRR లాంటి సినిమా ఓటిటిలో రిలీజ్ అయ్యాకే కదా అమెరికాలో అంత పెద్ద సెన్సేషన్ అయింది.

ఇప్పుడు మన పాన్ ఇండియా సినిమాలు కేవలం ఇండియాకే పరిమితం కాకుండా జపాన్, చైనా, నార్త్ అమెరికా లాంటి దేశాల్లో వందల కోట్ల రూపాయలు వసూలు చేస్తున్నాయి. మన డైరెక్టర్ల రేంజ్ ఇప్పుడు ఎవరూ ఊహించని స్థాయికి వెళ్లిపోయింది.

ఒకప్పుడు మన సినిమాలను చూసి నవ్వుకున్న వాళ్ళే, ఇప్పుడు మన వాళ్ళ యాక్టింగ్ మరియు డాన్సులు చూసి నోరెళ్లబెడుతున్నారు. హాలీవుడ్ వాళ్ళకి కూడా చెమటలు పట్టించే స్థాయికి మన ఇండియన్ సినిమా ఎదగడం నిజంగా మనందరికీ పక్కా గర్వకారణం.

నా చివరి మాట

ఫైనల్ గా చెప్పాలంటే హాలీవుడ్ వాళ్ళకి బ్రెయిన్ ఎక్కువ మన ఇండియన్ సినిమాకి హార్ట్ ఎక్కువ. వాళ్ళు వందల కోట్ల డాలర్లు పెట్టి మెషీన్లతో మ్యాజిక్ చేస్తే మన డైరెక్టర్లు కేవలం మన ఎమోషన్స్ తో మ్యాజిక్ చేస్తున్నారు.

ఒకప్పుడు వాళ్ళ గ్రాఫిక్స్ చూసి మనం ఆశ్చర్యపోయే వాళ్ళం కానీ ఇప్పుడు మన డైరెక్టర్ల విజన్ చూసి వాళ్లే నోరెళ్లబెడుతున్నారు. టెక్నాలజీలో వాళ్ళు తోపులు కావచ్చు కానీ ఆడియన్స్ కి థియేటర్లో కిక్ ఇవ్వడంలో మాత్రం మనమే రారాజులం.

వాళ్ళ హీరోలు ఏలియన్స్ తో కొట్లాడితే వాళ్ళకి మజా వస్తుంది. కానీ మన హీరోలు తొడ కొట్టి సుమోలు గాల్లోకి లేపితేనే మనకి పూనకాలు వస్తాయి. ఎవరి పిచ్చి వాళ్ళకి ఆనందం అన్నట్టు రెండు ఇండస్ట్రీలు జనాలని ఎంటర్టైన్ చేయడంలో మాత్రం ఎక్కడా తగ్గేదే లే అంటున్నాయి.