కోట్ల బడ్జెట్ సినిమాని నడిపించే డైరెక్టర్ రోల్ ఇండస్ట్రీలో ఎంత పవర్ ఫుల్

సినిమా అనగానే మనకు ముందుగా గుర్తొచ్చేది స్క్రీన్ మీద స్టైల్ గా నటించే హీరో లేదా అందంగా డాన్స్ చేసే హీరోయిన్ మాత్రమే. కానీ ఆ హీరోకి ఎలా నటించాలో ఆ హీరోయిన్ కి స్టెప్పులు ఎలా వేయాలో నేర్పించే అసలు సిసలైన బాస్ ఒకడు ఉంటాడు. ఆయనే మన డైరెక్టర్ గారు.

అసలు ఈ డైరెక్టర్ అనేవాడు లేకపోతే వందల కోట్లు పెట్టి తీసిన సినిమా కూడా గాలికి పోయిన పేపర్ లాగా ఎటూ కాకుండా పోతుంది. ఒక సినిమాను పేపర్ మీద కథగా రాసుకున్నప్పటి నుంచి దాన్ని థియేటర్లో బొమ్మగా చూపించే వరకు వెన్నంటే ఉండేది ఈ డైరెక్టరే.

నన్ను అడిగితే హీరో హీరోయిన్లు కేవలం ప్యాసింజర్లు మాత్రమే కానీ సినిమా అనే పెద్ద బస్సుకు అసలైన డ్రైవర్ మాత్రం డైరెక్టర్ గారే. అందుకే ఆ డ్రైవర్ సీట్లో కూర్చునే డైరెక్టర్ పాత్ర ఇండస్ట్రీలో ఎంత ముఖ్యమో మన స్టైల్ లో మాట్లాడుకుందాం.

ఇండస్ట్రీలో డైరెక్టర్ రేంజ్

ఒక కాగితం మీద ఉన్న ప్రాణం లేని కథకు తెర మీద రంగులు అద్ది ప్రాణం పోసే అసలైన దేవుడు డైరెక్టర్.
ప్రొడ్యూసర్ పెట్టిన కోట్లాది రూపాయలను తన బుర్రతో అద్భుతమైన బొమ్మలా మార్చి జనాలను రంజింపజేసే ఇండస్ట్రీ రింగ్ మాస్టర్.

పేపర్ మీద కథని స్క్రీన్ మీదకి ఎక్కించే కెప్టెన్

డైరెక్టర్ అంటే మరెవరో కాదు. ఒక సినిమాను తయారు చేయడంలో మొత్తం భారాన్ని తన భుజాల మీద మోసే ఒక కూలీ లాంటివాడు. ఒక మంచి కథ దొరికితే దాన్ని జనాలకు ఎలా చూపించాలో రాత్రింబవళ్లు తన బుర్రలో ఒక పెద్ద యుద్ధమే చేస్తాడు.

డైరెక్టర్ పని కేవలం ఏసీ టెంట్ లో కూర్చుని యాక్షన్, కట్ చెప్పడం కాదు. వందల కోట్ల బడ్జెట్, వేలాది మంది జూనియర్ ఆర్టిస్టులు, స్టార్ హీరోల ఈగోలు, ఇవన్నీ బ్యాలెన్స్ చేస్తూ ఒక పెద్ద సైన్యాన్ని నడిపించే కమాండర్ లాంటి వాడు. ఒక షాట్ తేడా కొట్టినా ఆ రియల్ టెన్షన్ మొత్తం డైరెక్టర్ నెత్తి మీదే పడుతుంది.

సెట్ లో ఏ ఆర్టిస్ట్ ఎలా నటించాలి, కెమెరా ఎక్కడ పెట్టాలి అనే దగ్గరి నుంచి సినిమాలో ఏ డైలాగ్ ఉంచాలి, ఏది తీసేయాలి అనే మొత్తం కంట్రోల్ ఈయన చేతిలోనే ఉంటుంది. ఆయన ఓకే అనకపోతే మన స్టార్ హీరోలు కూడా వంద సార్లు అదే యాక్షన్ చేయాల్సిందే.

సినిమా నిర్మాణంలో ఆయన స్థానం

ఒక సినిమా నిర్మాణంలో డబ్బులు పెట్టే ప్రొడ్యూసర్ దేవుడితో సమానం అయితే ఆ డబ్బులను జాగ్రత్తగా ఖర్చు పెట్టించే డైరెక్టర్ ఆ గుడిలో పూజారి లాంటివాడు. డబ్బులు తీసే ప్రొడ్యూసర్ తర్వాత ఇండస్ట్రీలో అత్యంత పవర్ఫుల్ వ్యక్తి మన డైరెక్టర్ గారే.

లైట్ బాయ్ దగ్గర నుంచి మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ వరకు ఈ 24 క్రాఫ్ట్స్ వాళ్ళను ఒకే తాటి మీద నడిపించే రింగ్ మాస్టర్ ఈయనే. ఫైనల్ అవుట్ పుట్ సరిగ్గా రావాలంటే డైరెక్టర్ నిద్ర ఆహారం అన్నీ వదిలేసి పని చేయాల్సిందే.

కానీ సినిమా సూపర్ హిట్ అయితే క్రెడిట్ అంతా హీరోలు ఎగరేసుకుపోతారు. కానీ సినిమా ప్లాప్ అయితే మాత్రం ఆ నెపం మొత్తం పాపం ఈ డైరెక్టర్ నెత్తినే పడుతుంది. నాకైతే ఇదెక్కడి న్యాయం అనిపిస్తుంది.

సినిమా ఇండస్ట్రీలో డైరెక్టర్ పాత్ర

ఈ రంగుల ప్రపంచం అనబడే సినిమా ఇండస్ట్రీలో డైరెక్టర్ పాత్ర ఎంత భయంకరంగా ఉంటుందో వింటే మీరు కచ్చితంగా షాక్ అవుతావు.

కథను విజువల్ గా మార్చడం

పేపర్ మీద ఉన్న నల్లటి అక్షరాలను కదిలే రంగుల బొమ్మల్లా మార్చడం డైరెక్టర్ మొదటి డ్యూటీ. అంటే కేవలం ఒక మంచి కథ రాసుకుంటే సరిపోదు, దాన్ని జనాలకు ఎలా చూపించాలో పక్కాగా ప్లాన్ చేసుకోవాలి.

ఇండస్ట్రీ భాషలో చెప్పాలంటే, షూటింగ్ కి ముందే ప్రతి సీన్ ని బొమ్మల్లా గీసుకుని ప్లాన్ చేసుకునే స్టోరీబోర్డింగ్ (Storyboarding), అలాగే ఏ డైలాగ్ కి కెమెరా ఎక్కడ ఉండాలి, లైటింగ్ ఎలా ఉండాలి అని లెక్కలు వేసే షాట్ డివిజన్ (Shot Division) మీద డైరెక్టర్ కి పక్కా నైపుణ్యం ఉండాలి.

హీరో ఎంట్రీ ఎలా ఉండాలి, ఫైట్ ఎక్కడ రావాలి అని తన బుర్రలో ఒక విజువల్ ముందే తయారు చేసుకుంటాడు. ఆ పాత కాగితాల మీద ఉన్న స్క్రిప్ట్ ని తెర మీదకు తీసుకురావడానికి నానా కష్టాలు పడతాడు.

థియేటర్లో కూర్చున్న ఆడియన్స్ కి ఏమాత్రం బోర్ కొట్టకుండా కథను చాలా సింపుల్ గా అర్థమయ్యేలా చెప్పాలి. ఈ మాయ చేయడంలో మన డైరెక్టర్లు ఏమాత్రం ఫెయిల్ అయినా సరే ప్రేక్షకులు థియేటర్లలో నిద్రపోవడం ఖాయం.

నటులను గైడ్ చేయడం

ఇక మన స్టార్ హీరోల సంగతి తెలిసిందే కదా డైరెక్టర్ గైడెన్స్ లేకపోతే వాళ్ళు ఏ సీన్ కి ఎలా రియాక్ట్ అవ్వాలో తెలియక తల పట్టుకుంటారు. వాళ్ళకు యాక్టింగ్ నేర్పించే స్కూల్ టీచర్ ఈ డైరెక్టరే.

హీరో ఏ డైలాగ్ ఎక్కడ నొక్కి చెప్పాలి. హీరోయిన్ ఎక్కడ ఏడ్వాలో డైరెక్టరే దగ్గరుండి యాక్ట్ చేసి మరీ చూపించాలి. ఆయన చెప్పినట్టు చేస్తేనే వీళ్ళకు తెర మీద అంత బిల్డప్ వస్తుంది.

ఒక్కోసారి ఆ పర్ఫెక్ట్ ఎక్స్ప్రెషన్ వచ్చేదాకా పది ఇరవై టేక్స్ తీసుకుని ఆర్టిస్టుల ప్రాణాలు తీసే డైరెక్టర్లు కూడా మన ఇండస్ట్రీలో చాలా మందే ఉన్నారు. ఆ టార్చర్ భరించలేకే మన హీరోలు రెమ్యూనరేషన్లు పెంచేస్తున్నారేమో అని నాకైతే భలే డౌట్ వస్తుంటుంది.

టెక్నికల్ టీమ్ తో పని చేయడం

డైరెక్టర్ పని కేవలం ఈ ఆర్టిస్టులతోనే అయిపోదు. ఆ తర్వాత టెక్నికల్ టీమ్ తో మరో పెద్ద ఫైటింగ్ చేయాల్సి ఉంటుంది. ముందుగా కెమెరామెన్ ని పక్కన కూర్చోబెట్టుకుని ఏ యాంగిల్ లో తీస్తే హీరోగారి ముఖం అందంగా కనిపిస్తుందో లెక్కలు వేసుకోవాలి.

ఆ తర్వాత మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ తో కూర్చుని ఆ సీన్ కి తగ్గట్టు వాయిద్యాలు మోగించమని ప్రాధేయపడాలి. ఇవన్నీ ఒక ఎత్తు అయితే చివర్లో ఆ ఎడిటర్ పక్కన కూర్చుని తీసిన చెత్తనంతా కత్తిరించి సినిమాకు ఒక అందమైన షేప్ తీసుకురావాలి.

నటులపై డైరెక్టర్ ప్రభావం

తెర మీద మన హీరోలు చేసే విన్యాసాలు చూసి వాళ్లకే సొంతంగా అంత టాలెంట్ ఉందేమో అని మనం భ్రమపడిపోతాం. కానీ ఆ పర్ఫార్మెన్స్ వెనుక ఒక డైరెక్టర్ పడే శ్రమ ఒక వ్యవసాయం చేసే రైతు కష్టం కంటే ఎక్కువే ఉంటుంది.

నటనను మెరుగుపరచడం

చాలామంది యాక్టర్లకు సెట్ లోకి రాగానే కేవలం హెయిర్ స్టైల్ సరిచేసుకోవడం మరియు మేకప్ చెక్ చేసుకోవడం మాత్రమే తెలుసు. అలాంటి వాళ్ళకి ఒక ఎల్కేజీ పిల్లాడికి పాఠం చెప్పినట్టు సీన్ మొత్తం పూసగుచ్చినట్టు చెప్పాలి.

వాళ్ళ క్యారెక్టర్ ఏంటి వాళ్ళు ఏం చేయాలి అనేది వాళ్ల బుర్రలోకి ఎక్కించడానికి డైరెక్టర్ తల ప్రాణం తోకకు వస్తుంది. కొన్నిసార్లు కొంతమంది నటుల నుంచి ఫీలింగ్స్ బయటకు తీసుకురావడం అంటే ఎండిపోయిన బోరుబావిలో నీళ్లు తోడటం లాంటిదే.

ఎమోషన్స్ ను సరైన విధంగా చూపించడం

ఇక ఈ ఏడుపు సీన్లు మరియు సెంటిమెంట్ పండించే ఎమోషన్స్ గురించి ఎంత తక్కువ మాట్లాడుకుంటే అంత మంచిది. ఏడ్చినా నవ్వినట్టే ఉండే మొహాలను కెమెరా ముందు పెట్టి ప్రేక్షకులను ఏడిపించడం డైరెక్టర్లకు ఒక పెద్ద శిక్ష.

సీన్ కు తగ్గట్టు వాళ్ళు ఎంత ఏడవాలో మరియు కోపం వస్తే కళ్ళు ఎంత పెద్దగా చేయాలో ఈ డైరెక్టరే కొలతలు వేసి మరీ చెప్పాలి. వాళ్ళ ముఖంలో వచ్చే చిన్న కండరాల కదలికలను కూడా రిమోట్ కంట్రోల్ తో ఆపరేట్ చేసినట్టు కంట్రోల్ చేయాల్సిందే.

కొత్త నటులను స్టార్లుగా మార్చడం

అసలు యాక్టింగ్ ఏమాత్రం రాని కొత్త కుర్రాళ్ళను తీసుకొచ్చి వాళ్ళను రాత్రికి రాత్రే స్టార్లుగా మార్చే మ్యాజిక్ కూడా ఈ డైరెక్టర్ల సొంతం. వాళ్ళలో ఉన్న మైనస్ లను దాచేసి ప్లస్ లను హైలైట్ చేసేలా కథను రాసి పెడతారు.

కెమెరా ముందు సరిగ్గా నిలబడటం కూడా రాని వాళ్ళను పాన్ ఇండియా స్టార్లుగా చేసి కుర్చీలో కూర్చోబెడతారు. ఇంత టాలెంట్ బయటకు తీసిన ఆ డైరెక్టర్ మాత్రం ఎప్పుడూ ఆ కెమెరా వెనుకే ఉండిపోవడం నిజంగా మన ఇండస్ట్రీలో ఒక పెద్ద విడ్డూరం.

సినిమా టెక్నికల్ పార్ట్‌లో డైరెక్టర్ పాత్ర

సినిమా అంటే కేవలం హీరో మొహానికి రంగు వేసుకుని కెమెరా ముందు నిలబడటం కాదు. అసలైన మ్యాజిక్ అంతా తెర వెనుక ఉన్న ఈ టెక్నికల్ డిపార్ట్మెంట్ లోనే దాగి ఉంటుంది.

ఒక పెద్ద హోటల్లో వంటవాడు ఉప్పు కారం మసాలా ఎలా దట్టించి బిర్యానీ వండుతాడో డైరెక్టర్ పని కూడా అంతే. ఈ టెక్నికల్ డిపార్ట్మెంట్స్ అన్నిటినీ వాడుకుని సినిమా అనే వంటకాన్ని రుచిగా వండుతాడు.

కెమెరా యాంగిల్స్ మరియు విజువల్స్

సెట్ లో అంత పెద్ద కెమెరా పట్టుకుని కెమెరామెన్ ఉన్నా సరే దాన్ని ఎక్కడ పెట్టాలి అనేది డైరెక్టరే చెప్తాడు. ఏ యాంగిల్ లో తీస్తే ఫ్రేమ్ బాగుంటుందో తన బుర్రలో ముందుగానే కొలతలు వేసుకుంటాడు.

మన హీరోగారు మామూలుగా నడుచుకుంటూ వస్తుంటే కింద నుంచి కెమెరా పెట్టి స్లో మోషన్ లో చూపిస్తారు. ఆ యాంగిల్ మహిమ వల్లే మనకు థియేటర్లో హీరో ఎంట్రీ చూడగానే గూస్ బంప్స్ వస్తాయి.

అలాగే ఆర్టిస్టుల మొహం మీద లైటింగ్ ఎంత పడాలి ఫ్రేమింగ్ ఎలా ఉండాలి అనేది కూడా ఈయనే డిసైడ్ చేయాలి. ఆ లైటింగ్ ఏమాత్రం తేడా కొట్టినా మన స్టార్ హీరోలు కూడా తెర మీద బిచ్చగాళ్లలా కనిపిస్తారు.

బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్, ఎడిటింగ్‌లో నిర్ణయాలు

మన హీరో మొహంలో ఎలాంటి ఎక్స్ప్రెషన్ లేకపోయినా మనం చప్పట్లు కొడుతున్నామంటే దానికి అసలు కారణం బ్యాక్ గ్రౌండ్ మ్యూజిక్. ఆ మ్యూజిక్ ని డైరెక్టర్ దగ్గరుండి మరీ పిండి చేయించుకుంటాడు. సీన్ కి తగ్గట్టు ఇక్కడ ఏడుపు గీతం రావాలా లేక ఎలివేషన్ మ్యూజిక్ రావాలా అనేది మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ కి చెప్తాడు. ఇక ఎడిటింగ్ రూమ్ లో కూర్చుని షూటింగ్ లో చేసిన తప్పులన్నీ కవర్ చేసుకుంటాడు.

షూటింగ్ లో ఇష్టం వచ్చినట్టు తీసేసి ఆ తర్వాత ఎడిటర్ పక్కన కూర్చుని అందులో పనికిరాని చెత్తను కత్తిరిస్తాడు. ఇది అచ్చం మన బార్బర్ షాపులో పిచ్చి గడ్డన్ని ట్రిమ్ చేసి అందంగా మార్చడం లాంటిది. ఒక ఐదు కోట్ల రూపాయల సెట్ వేసిన తర్వాత, అందులో ఫీల్ రాకపోతే దాన్ని కూలగొట్టించే పవర్ డైరెక్టర్ కే ఉంటుంది.

దీన్నే ఇండస్ట్రీలో క్రియేటివ్ కంట్రోల్ (Creative Control) అంటారు. అలాగే, సినిమా ఫైనల్ ఎడిట్ మీద కూడా కేవలం డైరెక్టర్ కే పూర్తి హక్కు ఉంటుంది, దాన్నే డైరెక్టర్స్ కట్ (Director’s Cut) అంటారు. ఆయన ఓకే అనుకున్నాకే బొమ్మ ఎడిటింగ్ రూమ్ నుంచి బయటకి వస్తుంది.

VFX, CGI ఉపయోగం

ఇక ఈ రోజుల్లో VFX మరియు గ్రాఫిక్స్ లేని పాన్ ఇండియా సినిమాను మనం కనీసం ఊహించలేము. మన ప్రొడ్యూసర్ జేబులు ఖాళీ చేసి సినిమా అత్యంత రిచ్ గా కనిపించేలా చేసే బాధ్యత ఈ డైరెక్టర్ దే.

హీరో ఏసీ రూమ్ లో కూర్చుని ఆకుపచ్చ గుడ్డ ముందు యాక్ట్ చేస్తుంటే దాన్ని ఆకాశంలో విమానం మీద చేసినట్టు మార్చేస్తారు. అసలు ఏ సీన్ కి ఈ గ్రాఫిక్స్ వాడాలి ఎక్కడ వాడకూడదు అనేది పక్కాగా ప్లాన్ చేస్తాడు.

ఈ టెక్నాలజీ వాడకం తెలియకపోతే ఎంత పెద్ద డైరెక్టర్ అయినా సరే ఇండస్ట్రీ నుంచి సర్దుకోవాల్సిందే. ఆ రేంజ్ లో మన గ్రాఫిక్స్ కంపెనీలు ఇప్పుడు డైరెక్టర్ల బుర్రలు తినేస్తున్నాయి.

డైరెక్టర్ విజన్ ఎందుకు ముఖ్యమైనది

సినిమా ఇండస్ట్రీలో డైరెక్టర్ విజన్ అనే పదం మనం చాలాసార్లు వినే ఉంటాం. అసలు ఈ విజన్ అంటే కళ్ళద్దాలు వేసుకుని చూసే సైట్ ప్రాబ్లం కాదు సుమా.

ఒక ఇల్లు కట్టే ముందు మేస్త్రీ దగ్గర ఎలాగైతే పక్కా ప్లాన్ ఉంటుందో డైరెక్టర్ బుర్రలో కూడా సినిమా మొత్తం ముందే ఒక బొమ్మలా రెడీ అయి ఉండాలి.

సినిమా యొక్క ఫైనల్ అవుట్‌పుట్‌పై ప్రభావం

డైరెక్టర్ బుర్రలో ఉండే ఆ ఊహా లోకమే రేపు పొద్దున్న మనకు థియేటర్లో ఫైనల్ సినిమాగా కనిపిస్తుంది. ఆయన విజన్ ఏమాత్రం తేడా కొట్టినా సినిమా మొత్తం కిచిడీ లాగా తయారయ్యి ఆడియన్స్ కి పిచ్చెక్కడం ఖాయం.

ఒక వంటవాడికి తను వండే కూర రుచి ఎలా ఉండబోతుందో ముందే ఎలా తెలుస్తుందో డైరెక్టర్ కి కూడా సినిమా ఎండ్ కార్డ్ వరకు ఒక క్లియర్ పిక్చర్ ఉండాలి.

ఆ పిక్చర్ లో క్లారిటీ మిస్ అయితే తెర మీద మన స్టార్ హీరోల కష్టం అంతా బూడిదలో పోసిన పన్నీరు అయిపోతుంది. అందుకే డైరెక్టర్ విజన్ ఏమాత్రం బ్లర్ అయినా సరే ప్రొడ్యూసర్ అకౌంట్ బ్యాలెన్స్ మొత్తం జీరో అయిపోయి రోడ్డున పడతాడు.

కథను ప్రేక్షకులకు కనెక్ట్ చేయడం

ఎంత పెద్ద వందల కోట్ల కథ అయినా సరే దాన్ని జనాలకు కనెక్ట్ చేయలేకపోతే ఆ సినిమా అట్టర్ ప్లాప్ కింద లెక్కే. ప్రేక్షకుడిని ఎమోషనల్ గా గుండెకు హత్తుకునేలా చేయాలన్నా లేదా నవ్వించాలన్నా అది డైరెక్టర్ విజన్ తోనే అవుతుంది.

ఏదో ఒక కథను తీసుకుని సీన్ తర్వాత సీన్ అతికించుకుంటూ పోతే జనాలు బోర్ కొట్టి థియేటర్లోనే కుంభకర్ణుడిలా గాఢ నిద్రలోకి జారుకుంటారు. ఆడియన్స్ కళ్ళు తెర మీద నుంచి పక్కకు తిప్పుకోకుండా చూసేలా చేయాల్సిన బాధ్యత ఆయనదే.

ఆ మ్యాజిక్ చేసే సత్తా ఉన్న డైరెక్టర్లే ఇప్పుడు మన ఇండస్ట్రీలో వందల కోట్లు రెమ్యూనరేషన్లు తీసుకుంటూ స్టార్లుగా వెలుగొందుతున్నారు. ఆ విజన్ లోపం వల్లే సగం మంది డైరెక్టర్లు ఒక్క సినిమాతోనే అడ్రస్ లేకుండా షెడ్ కి వెళ్ళిపోతున్నారు.

ప్రొడ్యూసర్ డబ్బులు సురక్షితంగా ఉండాలంటే డైరెక్టర్ మీద నమ్మకమే అసలు కారణం. అందుకే ఇప్పుడు రాజమౌళి, సుకుమార్ లాంటి పెద్ద డైరెక్టర్లు కేవలం రెమ్యునరేషన్ తీసుకోకుండా సినిమా లాభాల్లో ప్రాఫిట్ షేరింగ్ (Profit Sharing) తీసుకుంటున్నారు. అంటే సినిమా హిట్టైతే వాళ్లకి కోట్లు వస్తాయి, ఫ్లాప్ అయితే వాళ్ళు కూడా నష్టపోతారు. ఈ నమ్మకమే ప్రొడ్యూసర్లకు కొండంత ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది.

ఒక సినిమా విజయం డైరెక్టర్ మీద ఎలా ఆధారపడుతుంది

శుక్రవారం నాడు థియేటర్లో బొమ్మ పడితే అది బంపర్ హిట్టా లేక డిజాస్టరా అనేది పూర్తిగా డైరెక్టర్ చేతిలోనే ఉంటుంది. ఆయన పెట్టిన వంట బాగుంటే ఆడియన్స్ పల్లకిలో ఊరేగిస్తారు లేదంటే మొదటి ఆటకే షెడ్డుకి పంపిస్తారు.

హిట్ సినిమాల వెనుక ఉన్న కారణాలు

ఒక సినిమా సూపర్ హిట్ అయ్యింది అంటే దానికి మొదటి కారణం డైరెక్టర్ రాసుకున్న స్ట్రాంగ్ స్క్రీన్ ప్లే. కుర్చీ అంచున కూర్చోబెట్టేలా సీన్లు రాసుకుంటే జనాలు ఫోన్ వంక కూడా చూడకుండా స్క్రీన్ కే అతుక్కుపోతారు.

రెండోది ఆ కథను ఆయన ఎంత బాగా ప్రెజెంట్ చేశాడు అనేది చాలా ముఖ్యం. మనకు తెలిసిన పాత చింతకాయ పచ్చడి కథనే ఒక కొత్త ప్లేట్లో పెట్టి బిర్యానీలాగా తినిపించడమే డైరెక్టర్ అసలైన టాలెంట్.

ఇక మూడోది పర్ఫెక్ట్ ఎగ్జిక్యూషన్ అంటే పేపర్ మీద రాసుకున్నది స్క్రీన్ మీద ఏమాత్రం తగ్గకుండా దించడం. ఆ ప్లానింగ్ పక్కాగా ఉంటేనే థియేటర్లో కలెక్షన్ల వర్షం కురుస్తుంది లేదంటే ప్రొడ్యూసర్ నెత్తి మీద గుడ్డ వేసుకోవాల్సిందే.

ఫెయిల్యూర్‌కు కారణాలు

అదే సినిమా ఫ్లాప్ అయితే దానికి వంద శాతం కారణం డైరెక్టర్ బుర్ర పని చేయకపోవడమే. ఆయన రాసుకున్న అద్భుతమైన స్టోరీని జనాలకు సరిగ్గా అర్థమయ్యేలా చూపించకపోతే ఆడియన్స్ కి చిరాకు దొబ్బుతుంది.

ఇక షూటింగ్ కి ముందే సరైన ప్లానింగ్ లేకపోతే సెట్ లో గందరగోళం జరిగి కోట్లకు కోట్లు బూడిదలో పోసిన పన్నీరు అయిపోతాయి. ఈ ప్లానింగ్ లోపం వల్లే సగం సినిమాలు థియేటర్ దాకా కూడా రాకుండా మధ్యలోనే ఆగిపోతున్నాయి.

అన్నిటికంటే పెద్ద తప్పు ఏంటంటే వందల కోట్లు తీసుకునే స్టార్ నటులను పెట్టుకుని వాళ్ళను సరిగ్గా వాడుకోకపోవడం. మంచి టాలెంట్ ఉన్న ఆర్టిస్టును కేవలం చెట్లు లెక్కపెట్టడానికి వాడితే థియేటర్లో జనాలు డైరెక్టర్ ని తిట్టడం ఖాయం.

మంచి డైరెక్టర్‌లో ఉండాల్సిన లక్షణాలు

ఒక డైరెక్టర్ అనిపించుకోవాలంటే ఖరీదైన కుర్చీలో కూర్చుని మైకులో యాక్షన్ కట్ చెప్తే సరిపోదు. ఆయన బుర్రలో కొన్ని స్పెషల్ క్వాలిటీస్ ఫుల్ గా లోడ్ అయి ఉండాలి అవేంటో ఇప్పుడు చూద్దాం.

క్రియేటివిటీ

ప్రతి శుక్రవారం ఒకే రకమైన రొటీన్ రోత కథలు చూపిస్తే జనాలు థియేటర్లో స్క్రీన్ మీద టమాటాలు విసురుతారు. అందుకే డైరెక్టర్ ఆలోచనల్లో ఎప్పుడూ కొత్త ఐడియాలు జలపాతంలా ఉప్పొంగుతూనే ఉండాలి.

పాత కథనే తీసుకున్నా దానికి కొత్త రంగులు పూసి కొత్త ప్యాకింగ్ లో వడ్డించే ఆ క్రియేటివిటీ ఉంటేనే ఇండస్ట్రీలో బతుకుతారు. లేదంటే మొదటి సినిమాకే ప్యాకప్ చెప్పేసి సైలెంట్ గా ఇంటికి వెళ్లిపోవడమే.

లీడర్‌షిప్

డైరెక్టర్ అంటే సినిమా సెట్ లో ఉన్న వంద మంది కార్మికులకు ఒక బాస్ లాంటి వాడు. ఆ వంద మంది బుర్రలను తన కంట్రోల్ లో పెట్టుకుని ఒకే దారిలో నడిపించే సత్తా ఆయనలో కచ్చితంగా ఉండాలి.

ఎవరు ఏ పని చేయాలి, ఎవరితో ఎలా పని చేయించుకోవాలి, అనే నాయకత్వ లక్షణాలు లేకపోతే కష్టం. ఆ క్వాలిటీ లేకపోతే ఆ సెట్ మొత్తం చేపల మార్కెట్ లాగా తయారయ్యి ప్రొడ్యూసర్ కి బీపీ రావడం ఖాయం.

కమ్యూనికేషన్ స్కిల్స్

తన బుర్రలో ఉన్న కథను ఎదుటివాడికి కళ్లకు కట్టినట్టు చెప్పే టాలెంట్ డైరెక్టర్ కి చాలా ముఖ్యం. నటులకు వాళ్ళ పాత్ర గురించి క్లియర్ గా చెప్పకపోతే వాళ్ళు స్క్రీన్ మీద పిచ్చి వేషాలు వేస్తారు.

అలాగే కెమెరామెన్ కి మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ కి తనకేం కావాలో నోరు తెరిచి స్పష్టంగా అడగాలి. తనకు కావాల్సింది చెప్పకుండా వాళ్ళను ఇష్టం వచ్చినట్టు తీసుకోమంటే సినిమా ఫైనల్ అవుట్ పుట్ మొత్తం అటకెక్కిపోతుంది.

టెక్నికల్ నాలెడ్జ్

ఒకప్పుడు కేవలం ఒక కథ రాసుకుని చేతిలో మెగాఫోన్ పట్టుకుంటే సరిపోయేది కానీ ఇప్పుడు ట్రెండ్ మారింది. డైరెక్టర్ కి కెమెరా యాంగిల్స్ గురించి అలాగే ఎడిటింగ్ కట్స్ గురించి కనీస జ్ఞానం ఉండాలి.

మ్యూజిక్ డైరెక్టర్ ఎలాంటి చెత్త ట్యూన్ ఇచ్చినా గుడ్డిగా ఓకే అనేయకుండా అందులో తప్పులు పట్టే టెక్నికల్ నాలెడ్జ్ ఉండాలి. ఆ నాలెడ్జ్ లేకపోతే సెట్ లో ఉన్న టెక్నీషియన్లు అందరూ కలిసి డైరెక్టర్ ని ఈజీగా బకరా చేసేస్తారు.

డైరెక్టర్ లేకుండా సినిమా ఎలా ఉంటుంది

అసలు ఈ డైరెక్టర్ అనేవాడు లేకుండా సినిమా తీయడం అంటే డ్రైవర్ లేని బస్సులో మనం ప్రయాణం చేయడమే. ఆ బస్సు ఎక్కడికి వెళ్తుందో ఎక్కడ గుద్దుకుంటుందో అందులో ఉన్న ప్రయాణికులకు కూడా తెలియదు.

అలాగే డైరెక్టర్ గారు సీట్ లో లేకపోతే ఆ సినిమా సెట్ మొత్తం దెయ్యాలు తిరిగే పాడుబడిన బంగ్లాలా తయారవుతుంది. ఎవరికి ఇష్టం వచ్చినట్టు వాళ్ళు ప్రవర్తించి కోట్లు పెట్టిన ప్రొడ్యూసర్ ని అడుక్కునేలా చేస్తారు.

కన్ఫ్యూజన్ మరియు ప్లానింగ్ లోపం

కెప్టెన్ లేని పడవ సముద్రంలో సుడిగుండంలో చిక్కుకున్నట్టు డైరెక్టర్ లేని సెట్ పరిస్థితి కూడా అచ్చం అలాగే ఉంటుంది. ఉదయాన్నే మేకప్ వేసుకుని వచ్చిన ఆర్టిస్టులకు అసలు ఏం చేయాలో కూడా అర్థం కాక జుట్టు పీక్కుంటారు.

హీరో ఏమో ఫైట్ అంటాడు హీరోయిన్ ఏమో రొమాన్స్ అంటుంది. ఇక కెమెరామెన్ ఏమో తనకి ఇష్టం వచ్చినట్టు ఆకాశాన్ని తీస్తాడు. ఈ కన్ఫ్యూజన్ కి తోడు ప్లానింగ్ లేకపోవడంతో ఆ రోజుకి ఇవ్వాల్సిన డబ్బులన్నీ పూర్తిగా దండగ అయిపోతాయి.

సెట్ లో ఉన్న వంద మందికి ఎవరి దారి వాళ్ళదే అన్నట్టు ఉంటే ఆ షూటింగ్ చూసి ఎవరికైనా సరే పిచ్చెక్కడం ఖాయం. ఇదంతా చూసి పాపం ప్రొడ్యూసర్ గుండె పట్టుకుని ఏడవడం ఒక్కటే బ్యాలెన్స్ ఉంటుంది.

క్వాలిటీ తగ్గడం

ఇలా ఎవరికి ఇష్టం వచ్చినట్టు వాళ్ళు తీసుకుంటూ పోతే ఆ సినిమా క్వాలిటీ రోడ్డు పక్కన అమ్మే కల్తీ నూనె బజ్జీల కంటే ఘోరంగా తయారవుతుంది. ఏ సీన్ కి ఏ సీన్ కి సంబంధం లేకుండా పిచ్చి రాతల్లా మారుతుంది.

ఇక ఆ చెత్త బొమ్మను తీసుకువెళ్లి థియేటర్లో రిలీజ్ చేస్తే మొదటి ఆటకే ప్రేక్షకులు నిద్ర పోవడం పక్కా. అందులో హీరో ఏం చెప్తున్నాడో కథ ఎక్కడికి వెళ్తుందో ఆడియన్స్ కి అస్సలు అర్థం కాక తలలు పట్టుకుంటారు.

ఎమోషన్ కనెక్ట్ అవ్వడం దేవుడెరుగు అసలు ఆ పిచ్చి సినిమాను భరించలేక జనాలు థియేటర్ నుంచి పరుగులు తీస్తారు. అందుకే డైరెక్టర్ లేని సినిమా అంటే ప్రాణం లేని బొమ్మ లాంటిదే అని ఇండస్ట్రీలో అందరికీ తెలుసు.

నా అభిప్రాయం

సినిమా అనే పెద్ద భవనానికి డైరెక్టర్ గారే అసలైన పునాది రాయి లాంటివాడు. ఆ పునాది గట్టిగా ఉంటేనే లోపల ఉన్న హీరో హీరోయిన్లు అనే రంగుల బొమ్మలు ఏమాత్రం వణకకుండా ఎంచక్కా మెరుస్తాయి.

అందుకే శుక్రవారం నాడు సినిమా హిట్ అయ్యి కాసుల వర్షం కురిసిందంటే దానికి ముమ్మాటికీ ఆ డైరెక్టర్ పడిన కష్టమే అసలైన కారణం. పాపం తెర వెనుక ఆయన పడిన ఆ టార్చర్ వల్లే మనకు థియేటర్లో అంత అద్భుతమైన బొమ్మ కనిపిస్తుంది. అందుకే నాకు డైరెక్టర్ అంటే చాల ఇష్టం.